جشن نوروز بزرگ 
جشن نوروز محور زنجیره ای از جشن های سالیانه است که می توان آنها را جشن های زنجیره نوروز نامید. نوروز یادگاری از آیین دیرینه ای است که تقریبا سه هزار سال پیش از میلاد در این بخش از جهان (ایرانشهر) برگزار می گردیده است. از نگاه دینی پروردگار آفرینش را در 365 روز سال به پایان رسانید و یکم فروردین بیاسود. بنابراین پایان آفرینش ، روز نوروز است که تا آن روز همه چیز پدید آمده بود. یکی از فلسفه های سترگ و مهم جشن نوروز، فرود آمدن فروهر درگذشتگان در روز یکم فروردین به زمین است که که از خانه و کاشانه بازماندگان خود دیدن می کنند. فروهر یا فره وشی یکی از نیروهای سپنته و مینوی انسان است که پیش از آفرینش در جهان بالا هستی داشته است و هنگام آفرینش انسان در بدن وی وارد شده و او را رشد و پیشرفت داده و از وی نگاهداری می کند و پس از مرگ انسان دوباره با همان پاکی و سپندگی نخستین به جای خود باز می گردد.
در آثارالباقیه ابوریحان بیرونی و شاهنامه فردوسی، جشن نوروز از آن جمشید یکی از پادشاهان بزرگ دودمان پیشدادیان دانسته شده است و گزارش می دهند که جمشید تختی زرین بساخت و بر آن نشست و دیوان آن را بلند کرده و یک روزه جمشید را با تخت زرین از دماوند به بابل بردند. این رویداد در یکم فروردین رخ داد که هرمزد روز نام داشت و مردم آن را جشن گرفتند و شادی کردند. حکیم خیام نیشابوری در نوروز نامه نیز این جشن را به جمشید نسبت می دهد و گزارش می دهد که چون خورشید در هر 365 شبانه روز و چهارکی به آغاز دقیقه حمل باز می آید و جمشید از آن آگاهی یافت آن را نوروز نام نهاد و پس از وی پادشاهان و مردم از او پیروی کرده و آن را جشن گرفتند.
فردوسی فرزانه در شاهنامه چنین می گوید:
 سر سال نو هرمز فرودین 
برآسود از رنج تن دل ز کین
بزرگان به شادی بیاراستند 
می و جام و رامشگران خواستند 
چنین جشن فرخ از آن روزگار 
بمانده است از آن خسروان یادگار 
جشن نوروز یادگار فرهنگی شاهنشاهی ایران باستان  (ایرانشهر) است و امروزه از تاجیکستان تا افغانستان و برخی از مناطق هندوستان و پاکستان تا آسیای میانه (ازبکستان، قرقیزستان و ترکمنستان) و از قفقاز و آران(ج. آذربایجان) تا ترکیه و عراق و سوریه و ارمنستان جشن گرفته می شود؛ با نوزایی بهار طبیعت هماهنگ و همسان است و پیوستگی کاملی با گوناگونی آداب و رسوم و اساتیر و آیین های این سرزمین که روزگاری نه چندان دور حوزه فرهنگی ایرانشهر را تشکیل می دادند، دارد.  هر روزتان نوروز 
نوروزتان پیروز 
درست زیویم،شاد زیویم، تا زیویم به کامه زیویم. 
نگارش: علی بهرامسری بختیاری _مسجدسلیمان 
یاری نامه :
_ادیان و مذاهب در ایران باستان، کتایون مزداپور 
_ شاهنامه فردوسی 
_ نوروزنامه خیام نیشابوری 
_ آثارالباقیه ابوریحان بیرونی 
_ اصل و نسب و دین های ایرانیان باستان، عبدالعظيم رضایی.

منبع : بنه وار خليل خان آستركی بختياری دورکی |جشن نوروز بزرگ
برچسب ها : نوروز ,جمشید ,آفرینش ,شاهنامه ,فروردین ,ایرانشهر ,آثارالباقیه ابوریحان